DSCN3712ШТО ТРЕБА ДА ПРАВИ ПРАВОСЛАВНИОТ ХРИСТИЈАНИН ПРЕД ПРИЧЕСТУВАЊЕТО

Ако подготвени се причестуваме, можеме да се надеваме дека ќе добиеме прошка на гревовите, душевен мир и телесно здравје, а во идниот живот –  Царство Небесно.

Како да се подготвиме за таа голема и страшна Тајна?

Пред сè, потребно е да имаме цврста вера дека светата Причест е востановена и ни е дадена од Самиот Спасител на Тајната вечера, пред Неговите страдања и крстната смрт. Несомнено верувај дека тој леб што го јадеш е самото Тело Христово, а вното што го пиеш е самата пресвета и скапоцена Крв Негова.

Кога се подготвуваш за светата Причест вдлабочи се во себе и провери си ја совеста со какви гревови си го наскрбил Господа. Потоа, ако имаш можност, побрзај кај свештеникот за да си ги исповедаш гревовите, со скрушено срце, и од него не сокривај ниту еден грев, зашто скриениот грев е двоен грев. За подготовката е особено важно да немаме непријателство со никого, туку да сме се смириле со сите и на сите од срце да сме им простиле. Непријателството и злобата ни ја прават светата Причест да ни биде за суд, за осудување и за вечна мака.  Кога пристапуваме кон светата Причест, секогаш да си спомнуваме дака пристапуваме кон самиот Христос, нашиот Семилостив Создател и Искупител, но и Страшен Судија, и да стоиме со трепет во очекувањето на Неговиот Суд. Но, истовремено предај се со сета душа и срце на Неговата бескрајна милост и речи, заедно со благоразумниот разбојник: „Спомни си за мене, Господи, во Твоето Царство“.

Оној, кој се причестувам е должен да ги запази предвидените големи и еднодневни пости. Но, што е вистинскиот пост? За многумина тој е нејадење месо и друга мрсна храна (млеко, масло, јајца и сите продукти од животинско потекло). Навистина, таа храна во постите е забранета. Древните христијани за време на постот употребувале само најскромна растителна храна, и тоа во сосеми умерени количини. Пост е и недонајадувањето. Вистинскиот пост не се состои само во тоа да го смири телото, туку ида го воздигне духот, да ги заузда гревовните страсти и желби. Затоа, ако телесно постиме, а истовремено не се воздржуваме од зло, ако не го воздржуваме јазикот од лоши зборови, рацете и нозете од лоши дела, срцето од лоши чувства, тогаш нашиот пост ќе биде ништожен. Кога се подготвуваме за светата Причест, треба да земаме помалку храна, но пред сè, и неминовно е, да се откажеме од своите лоши навики и пороци, осудување, завист, злоба, празнословие, пијанство, а за сметка на тоа да ја зајакнеме и удвостручиме молитвата.

Откако си се удостоил да ја примиш светата Причест, побрзај да му заблагодариш на Бога од сето свое срце и од сета своја душа, зашто Он не те отфрлил, наспроти твојата недостојност. Заблагодари на Бога и моли се да ти ја направи душата одаја за Неговото пребивање заедно со Небесниот Отец и Пресветиот Дух. По причестувањето, потруди се да размислуваш за големината на оваа преславна Божја Тајна и не брзај да ги враќаш мислите кон твоите секојдневни занимања. Потруди се, макар малку, да го промениш својот живот, и тѕака да го задржиш подолго во себе си Божествениот Гостин. Внимателно следи си ги мислите, желбите и постапките, спомнувајќи си почесто дека си ветил да живееш според Божјите заповеди и обрнувај се кон Твојот Создател со умилна и срдечна молитва.

Блазе на тој човек, кој подготвен ја примил светата Причест и барем малку го поправил својот живот, зашто секоја промена кон добро ја привлекува кон нас благодатта на Светиот Дух. Но, колку несреќен ќе биде оној, кој по исповедта и светата Причест не се грижи да се воздржува од гревови! наместо очистување и прочка, врз неговата душа паѓа нов, страшен грев, зашто лесномислено и без големо внимание, како кон себе си, пристапил и кон светите Христови Тајни. Според учењето на светите Отци, тој се поистоветува со оние, кои Го распнале Христа Господа. Затоа, браќа и сестри, да се потрудиме постот и молитвите да не ни бидат напразни, а примањето на светата Причест за суд, или за осуда, туку за спасение на душите и телата. Амин!

Митрополит Преспанско-пелагониски Петар

Повеќе ...