„А да благодариме наутро, кога стануваме, за дочекот на новиот ден;

да благодариме за дишењето, за здравјето, па и кога сме болни, зашто тогаш ни се дава можност за познавање на своите гревови и за покајание;

да благодариме за секој залак храна, за секоја капка вода, за сонцето, за дождот, за разумот, за семејството, за сè кое што сме и кое го имаме.

Да не забораваме да благодариме на Бога особено навечер, пред легнување, за денот кој поминал, и никогаш да не се уподобиме на деветмината наблагодарни лепрозни, кои нашиот Спасител ги излекувал.

Амин!“

Свето евангелие според светиот апостол Лука

17:11-19

11. А кога одеше за Ерусалим, Он поминуваше меѓу Самарија и Галилеја.

12. И кога влегуваше во едно село, Го сретнаа десет лепрозни и застанаа подалеку,

13. па со силен глас повикаа: „Исусе Наставниче, смилуј се!”

14. Штом ги виде, им рече: „Отидете и покажете им се на свештениците!” И тие, одејќи, се очистија.

15. А еден од нив, кога виде дека е излекуван, се поврати и Го прослави Бога гласно;

16. и падна ничкум пред нозете Негови, благодарејќи Му. А тој беше Самарјанин.

17. Исус, пак, одговори и рече: „Зар не се излекуваа десетмина? Каде се деветмината?

18. Како не се најдоа да се вратат и другите и да Му заблагодарат на Бога, туку само овој туѓинец?”

19. И му рече: „Стани, оди си! Твојата вера те спаси!”

Originalen post ...